روی در روی سیاهی

روی در روی سیاهی

               ایستاده ، راست

یکه و تنها ، تمام شب               

در کلامش ، نور                       

بر زبان ، آتش                         

بر لبش ، فریاد:                      

شمع.

****

شعله افزون می کند گر سر به تیغش برزنند!

تیرگی گم می شود چون شمع ها روشن کنند.

راست - همچون شمع - خواهد ایستاد آیا

روی در روی سیاهی

یک تن از این جمع؟

فریدون مشیری               

/ 0 نظر / 22 بازدید